Dene tembung kang dirimbag kanthi panambang

Dene tembung kang dirimbag kanthi panambang. Dene manawa wanda sangarêpe wanda wêkasan mau sigêg ing aksara irung sarta kadunungan ing sandhangan taling tarung, taling tarung iku swarane dadi jêjêg. Iku kabèh tuladhane kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: tibaa kunine tiboa, padhaa kunine podhoa, ămbaa kunine ămbaa omboa , nanging sawaa kunine sowoa ora sowowa. Têmbung kang dipanambangi -a, iku rimbage diarani sambawa, kaya ta: yèn saka ing têmbung lingga kudu kang atêgês kriya, yaiku têmbung wasesa kaya ta tukuwa, diarani sambawa utawa sambawa: na, yèn saka ing têmbung tanduk, kaya ta nurunna, lumrahe ora nganggo pilih-pilih: kabèh diarani sambawane tanduk kriya wantah, ananging satêmêne ana kang prayoga diarani agnyane pakone tanduk kriya wantah, katrangane bakal kapratelakake ing têgêsing rimbag ing layang jilidan kapindho, yèn saka ing têmbung tanggap, kaya ta: dak gawaa diarani sambawane tanggap utama purusa kriya wantah, ko gawaa diarani sambawane tanggap madya purusa kriya wantah, digawaa diarani sambawane tanggap pratama purusa kriya wantah, --- 1 : 107 --- kagawaa diarani sambawane tanggap ka kriya wantah, ginawaa diarani sambawane tanggap na kriya wantah, yèn saka ing têmbung bawa ma kaya ta tumibaa diarani sambawaning bawa: ma, yèn bêbarêngan karo atêr-atêr sa- lan panambang -an lan -e, kaya ta sacilikaneya, sadawananeya uga diarani sambawa utawa sambawa na.

Panambang -ên, iku tumrap ing têmbung tanduk lan têmbung lingga, ananging yèn tumrap ing têmbung tanduk uga ngilangake atêr-atêre anuswara, mulane wujude wus prasasat tumrap ing têmbung lingga. Yèn sumambung ing wanda sigêg, trape uga padha bae karo panambang kang wus kasêbut ing ngarêp kabèh, kaya ta: I. Yèn tumrap ing têmbung kang wandane wêkasan mênga, panambang mau owah dadi -nên, kaya ta: I.